chętny


chętny
chętny I {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, chętnyni, chętnyniejszy {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'skłonny do robienia czegoś z własnej woli, bez przymusu, z chęcią; ochoczy, pilny': {{/stl_7}}{{stl_10}}Uczeń chętny do nauki. Ktoś chętny do pomocy, do pracy społecznej, do zabawy. Znaleźć w kimś chętnego słuchacza, pomocnika. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}rzad. {{/stl_8}}{{stl_7}}'życzliwy, dobrze do kogoś nastawiony; przychylny': {{/stl_7}}{{stl_10}}Chętna komuś osoba. Chętne serce. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}chętny II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos odm. jak przym. Ia {{/stl_8}}{{stl_7}}'osoba chętna do czegoś, gotowa wziąć w czymś udział z własnej woli; ochotnik ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Szukać chętnych do pracy, na wycieczkę. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.